निरोपसमारंभ "BCA Department".....

कॉलेज म्हटलं  कि  फक्त  मस्ती, धमाल, दंगा आणि  थोडासा(च) अभ्यास. सगळ्यांना वाटत  फक्त मुला -मुलींच्या कॉलेज मध्येच मज्जा  करता  येते. मी  आणि  माझ्या  काही  मैत्रिणी  ह्याला  अपवाद  आहोत. आता मज्जा  करायची झाली तर  ती  कशीही, कधीही  कोणत्या हि मित्र मैत्रिणी बरोबर करता  येते. मग  त्या  साठी कॉलेज मुलींचं  असो  किंवा  मुलांच असो, अस काही सक्तीच  नाही. प्रत्येक  जणांची  मज्जा  करायची पद्धत हि  त्यांच्याप्रमाणे वेगळीच असते. अशी हि मज्जा  करता  करता  मग  एक  दिवस  सर्वांसाठी येतो, तो म्हणजे एकमेकांपासून दूर जाण्याचा आणि निरोप घेण्याचा.

BCA[Bachelor in Computer Application] च्या  निरोप  समारंभावेळी  आम्ही  मुलींनी काही सिनेमांच्या  गाण्यांवर  विडंबन  करून /गाऊन, आमच्या  लाडक्या  "BCA Department" चा [हसत/रडत] निरोप घेतला. ह्या  गाण्यावरून  एकंदरीत तुम्हाला  कळेलच, मुलींच्या कॉलेज मध्येसुद्धा  किती  मज्जा  करता  येते. विडंबन  केलेली  गाणी  हि  खालील  प्रमाणे.

खान  सर  [HOD]: 

"BCA"  ची  शान  आणि  जान  म्हणजे  HOD “खान सर”. नेहमीच  ऐटीत  असणारे.

मूळ गाण:  खुद  को  क्या  समझती है.. [अक्षय कुमारच्या खिलाडी चित्रपटातलं]

खुद  को  क्या  समझते  है,

इतना  Style  मारते  है,

रम  पम  रम  पम पम… (2)

कॉलेज  मे  नये  नये, रंग  के  shirt डालते है, ..
ओ यारो  ये  हमे .. लगते है  दोस्त  हि,
लेकीन  वो  है  HOD !!
खुद  को  राजधानी  समजते  है,
इतना  fast बोलते  है,
उर्दू  के  नये  नये  अक्षर  वो  लिखते  है, 
अगर  हम  ये  कहे,लिखो  तुम  बडा,
वो  बोले  लगाओ  चष्मा !!  

अब्दुल  सर :

आम्हाला  C++, VB आणि  कॉम्पुटरच्या  संबधित  विविध  भाषांचे  धडे  घ्यायचे. सगळे जण त्यांना    “CODE Guru” म्हणायचे.त्यांना  वेळ  वाया  घालवायला  अजिबात  आवडत  नसे. खर  सांगयचं तर  तेव्हा  ते  खूप  खडूस  होते. त्यांच्या  साठी  लिहिलेलं  हे  गाण.

मूळ  गाण: क्यू  आज  कल  नींद  कम  ख्वाब  ज्यादा है.. [ Gangster चित्रपटातलं]

                              क्यू  आज  कल  नींद  कम  प्रोजेक्ट  ज्यादा  है ..
                              लगता सताने का  पुरा  पुरा  इरादा  है ..
                              क्या  ये  Tension है ,  या … 
                              या  फिर  ये  Pressure है , अब्दुल  सर  का ,
                             ओ  ओ हो  sss ये  अब्दुल  सर  है..
                             ओ  हो  sss हमारे  ये  क्लास  Teacher  है,
                             हमको  कभी  भी  वो   तो,
                             Time Pass करने  नही देते,
                             जब  भी  उन्हे  हम  देखे,
                             Project Project हि  करते,
                            ओ  ओ हो  sss ये  अब्दुल  सर  है..
                           ओ  हो  sss हमारे  ये  क्लास  Teacher  है !!!

मोनिका Madam:

"BCA Department" च्या अप्सराच. अजूनही  त्या  तितक्याच  सुंदर दिसतात. त्यांना पाहिलं कि दिवस पण अगदी मस्त जायचा. BCA च्या  पहिल्या  आणि  दुसऱ्या  वर्षाला  “Technical  Communication” चे  धडे  घ्यायच्या. एक तास संपला  कि दुसऱ्या तासाला त्यांना Presentation नेहमी  लागायचंच.  त्यामुळे  सगळ्यांची  फारच तारांबळ  उडायची. त्यांच्यासाठी  लिहिलेलं  हे  गाण.

मूळ गाण: ले  गई  ले  गई .. [दुल्हन हम ले जायेंगे चित्रपटातलं]

                      ले  गई  ले  गई 
                      ले  गई  ले  गई  ले  गई  ले  गई…. दिल  ले  गई
                             TC के  Lecture मे  वो  दिल  ले   गई..
                             अरे ऐसे  झटके  मार  मार  के 
                             Favorite  बन  गई.. Monika ma'am !!!



कविता  Madam:
 विडंबन  केलेल  गाणं वाचूनच  कळेल,  कि  त्या  आम्हाला  कुठला  विषय  शिकवायच्या.
मूळ गाण: पल पल [लगे रहो मुन्नाभाई चित्रपटातलं]

पल पल  पल  पल  हर  पल  हर  पल
रहे वो  सोचती हर  पल  हर पल 
Lecture मे  भी  हो,
बस  मे  भी  हो
ट्रेन  मे  भी  हो,
सोचती  हर  एक  पल,

हसती है  वो  बच्चो  जैसे,
नाम  है  उनका  Poetry   
पल पल  पल  पल  हर  पल  हर  पल
पढाती  है  वो  Subtraction, Addition,

De Morgan’s Law, Addition Theorem,
Integration हो  या Derivation
सब  पढके हो  गये  है  हम  डम,
जैसे  बजे है  खाली  खाली  ड्रम,
पल पल  पल  पल  हर  पल  हर पल !!!

मंजोत  Madam:

सगळ्यात  कंटाळवाणा  विषय  म्हणजे  Software Engineering[SE]/System Software[SS]. ह्या विषयाचा तास म्हणजे [माझ्यासाठी/आमच्यासाठी] अंगाई  गीत असायचं .
मूळ  गाण: गोलमाल  गोलमाल  [गोलमाल  चित्रपटातलं शीर्षक गीत]

                गोलमाल  गोलमाल  झुमके  मे  है  गोलमाल  (2)
                हर  SS के  Lecture मे  आए,
                और  हम  को  वो  इतना  पकाए,
                Projector लगाते लगाते
                एक  Lecture खतम हो  जाए,.
                SS के  ppt देखते  हि, 
                हमारे  ये  होश  उड जाए 
                नींद  आए  क्लास  मे
                एक  पल  मे  सब  सो  जाए,
                 पढाती है  कमाल  कि 
                पर  Portion है  Vast,
               गोलमाल  गोलमाल …. 

राजश्री  Madam:
BCA च्या  पहिल्या  वर्षी  आम्हाला  Accounts  हा  सक्तीचा  विषय  [आणि  ह्या  सारखे  इतर  अनेक] होता. त्यात  राजश्री  Madam देखील  अगदी  तितक्याच  सक्तीने  शिकवायच्या.

मूळ  गाण: है ना बोलो [अंदाज चित्रपटातलं]

                       है ना  बोलो  बोलो (2)
                       Journal और  Ledger से
                      Ledger और  TB से 
                     प्यार  है  प्यार  है
                     है  ना  बोलो  बोलो
                    Madam बोलो  बोलो..
                   (TB: Trial Balance)

 
मंजरी Madam:
पहिल्या  वर्षी  C language,दुसऱ्या वर्षी  COA/Microprosessor आणि  शेवटच्या  वर्षी  MIS… हुश्श.
बाकी  गाण्यावरून  सगळ  कळेलच.

मूळ  गाण : छोटे  छोटे  शहरो से [बंटी  और  बबली  चित्रपटातलं]

                         लंबे  लंबे  क्लासेस मे, खाली  बोर  Lectures से,
                         हम  तो  झोला  उठा के  चले,
                        Lecture कम  कम  होते  है,
                       Viva’s बहुत  से  होते  है,
                        हम   Assignment देके  पक गए,
                       ओ  हो …sss
                       पक  गए  पक  गए  हम  तो  पक  गए,
                      थक गए  थक  गए  हम  तो  थक  गए,
                       धडक  धडक
                       MIS पढाये  रे,
                       धडक  धडक
                       Xerox कराये रे...

उषा  Madam:

ह्यांना  कधीच  कोणी  नावाने  बोलवायचे  नाहीत. "Personality Development" चे  धडे  घ्यायच्या. थोडक्यात  सगळ्यांना  [आणि  इतर  अनेक  lecture  चा ] कंटाळा  यायचा. म्हणून  त्यांना  "PD Madam" म्हणूनच  ओळखायचे. 

मूळ  गाण: जिने  के  है  चार  दिन ... [मुझसे  शादी  करोगे  चित्रपटातलं]

                      हफ्ते  के  छ  दिन  ओ sss
                      आती  है  वो  एक  दिन  ओ sss
                      आए  आए  (2)
                      एक  बार जो  आए 
                     वो  क्लास  मे  सबको  बिठाये है  है..
                     Lecture मे  सबको  पढाये  है  है..
                     Personality sabki बढाये ...

भावना  Madam:
ह्यांच्यासाठी  दोन  गाणी  विडंबन  करण्यात  आली  होती. कारण  त्या  आम्हाला  बालवाडीत  असलेल्या  मुलांसारख  शिकवायच्या.
1.मूळ  गाण: सावन का महिना पवन करे सोर[ मिलन चित्रपटातलं ]

                      Teachar Teacher अब  हम  नही  करेंगे सोर,
                       [सोर  नही  रे  बाबा  शोर]
                       Teachar Teacher अब  हम  नही  करेगे  शोर,
                      लेकीन  बच्चे  ना  हसे  तो  हो  जायेंगे  बोर …

2. मूळ  गाण : आओ  सुनाये  प्यार  कि  एक  कहाणी  [क्रिश चित्रपटातलं]
                    आओ  सुने  हम  ERP कि  कहाणी … ओ  हो sss,
                    एक  थे  सर, अब  आई  है  एक  राणी … ओ हो sss
                    नही  हसने वो  देती,  
                    नही  वो  बोलने वो  देती,
                    बच्चो  जैसे  हमको  वो  समझाती ओ  हो, 
                   आओ  सुनाये  हम  ERP कि  कहाणी … ओ  हो sss

सीमा  Madam:

जेमतेम  काही  महिन्यांसाठी आम्हाला  त्या  JAVA विषय  शिकवायला होत्या.
मूळ  गाण: धीरे धीरे  से [आशिकी चित्रपटातलं]

                     धीरे  धीरे  से  Board को  रब करना,
                     धीरे  धीरे  से  Program Dictate करना,
                     Dictate करके  हमको  Confuse करना,
                     ये  JAVA क्या  है  हमको  बताना…
                    (फिर  मर JAVA मिट JAVA हो  जाना :/ )


कमलप्रीत Madam:

ह्या  म्हणजे  एक  वेगळ  कोडच होत्या. BCA च्या  पहिल्या  आणि  दुसऱ्या वर्षी  होत्या, नंतर  मग  BCA Department ला राम राम  ठोकून  दुसऱ्या कॉलेजमध्ये शिकवायला  गेल्या. त्यामुळे  आम्हाला  फार  दु:ख  झाल होत.
 
मूळ  गाण: चली चली  फिर  हवा  चली  [बागबान  चित्रपटातलं]

               गई गई  वो  गई  गई,
               हमे  छोड  के  चली  गई,
               taa taa [Music]
                गई गई  वो  गई  गई,
               हमे  छोड  के  चली  गई,
               FS और  DSN वो  पढाके, 
               हमे  छोड  के  चली  गई,
               चली  गई  वो  चली  गई हमे  छोड  के  चली  गई,
                taa taa [Music]
              (FS: File  Structure & DSN: Distributed System & Networking )


लक्ष्मी Madam:

German शिकवणाऱ्या [नावडत्या] madam.

मूळ  गाण: किताबे  बहुत  सी  पढी होगी तुमने... [बाजीगर  चित्रपटातलं]

              Languages बहुत  सी  पढी  होगी तुमने 
              मगर  क्या  ये  German भी  तुमने  पढा है,
                  पढाया है  हमको Laxmi madam ने  पढाया,
              बता German Dictionary मे  क्या  क्या  लिखा  है, 
              Ich bin Ich bin Ich bin Ich bin,
              Ich bin Ich bin Ich bin Ich bin,

काही  प्राध्यापक  असे  होते  कि  BCA Department मध्ये होत्या, पण  त्यांनी  आम्हाला  कधीच  शिकवलं नाही. कॉलेजचे इतर  कार्यक्रम  आणि  सहली  त्यामुळे  त्यांच्याशी  तितका  काही  तो  संवाद[मस्ती] होत असे. त्यातल्याच  ह्या  दोन  प्राध्यापिका.

प्राजक्ता  Madam:
 
मूळ  गाण : दिल  है  छोटासा  छोटीशी  आशा  [रोजा   चित्रपटातलं]

             छोटी  सी  टिकली
             छोटी  सी  Teacher
            दिल  कि  अच्छी  है,
            लगती बच्ची  है,
            Lecture नही  लेती, 
            कैसी  है Teacher
            छोटी  सी  टिकली
            छोटी  सी  Teacher
            ट्रेन  से  आती  है, 
            रहती  डोंबिवली,
            taxi  वो  लेके,
            लिफ्ट  वो  देती,
            आदिती  कि  Mummy   
            प्राजक्ता  madam है,
            लेकीन  वो  lecture  लेती  नही है,
            छोटी  सी  टिकली ....

अजून  एक  गाण  त्यांच्यासाठी:
मूळ  गाण : आती  नही [ प्रेम चित्रपटातलं ]
            आती  नही  आती  नही
            कॉलेज  मे  है  मगर
            क्लास  मे  आती  नही, पढाती  नही…  

गार्गी  Madam:
मूळ गाण: फुलो सा चेहरा  तेरा [ अनाडी  चित्रपटातलं]

             Strawberry सा चेहरा तेरा
             BCA कि  तू  शान  है,
            रंग  तेरा  देख  के  रूप  तेरा  देख  के, 
            हम  [TY] भी  हैराण  है ...

हे  सगळ  झाल आमच्या  प्रध्यापाकांबद्दल.  त्यांना  सगळ्यांना  वाटायचं कि,  आम्ही  TY च्या  वर्गात  आल्यानंतर  जरा  जास्तच  शेफारलो होतो. त्याचं  हि  बरोबरच  होत. आम्ही  हि  प्रत्येकजण चाचणी  परीक्षा [Unit test], तोंडी  परीक्षा [Viva] किंवा  Assignment द्यायच्या  वेळेस  सतत  ते  पुढे कस  ढकलता  येईल,  त्या  साठी  नेहमी  प्रयत्न करायचो. काही  अपवाद  वगळता  हे  आमच्यासाठी  रोजचंच झाल  होत. त्यामुळे  ती  आमची  एक  प्रतिज्ञा होती. लिहिलेलं  हे गाण म्हणजे  आमची  प्रतिज्ञा [TY Pledge]

 मूळ गाण: हमसे  ही  जमाना  सारा [चुरा लिया ही तुमने चित्रपटातलं]

              हमसे  ही  BCA सारा,
              हम  किसी  से  कम  नही, 
             Test Postpond करने  मे,
              Expert तो  है  हम  सभी,
              Ty’s are BEST
              जान  लो , बात  ये  मान  लो,
             तीर  रपा रप …  तीर  रपा रप … रे sss ..

त्याचप्रमाणे  TY  संपल  कि  सगळ्यांना  ओढ  लागणार  होती  ती,  IT कंपनी मध्ये जाऊन  काम  करण्याची, पण  त्या  आधी  Project साठीच  Tension . हे  गाण  त्यासाठीच  तयार  केलेलं होत.


मूळ  गाण: नही समझे है  वो  हमे… [जो  जीता  वही  सिकंदर  चित्रपटातलं]

                 नही  समझे  है  वो  हमे, तो  क्या  जाता  है .. लालाला ss
                हारी बाजी  को  जितना  हमे  आता  है …लालाला sss
                निकलेंगे BCA से  जब हम  जूम के 
                 Industries जूमेंगे  ये  कदम  चूम  के 
                 जो  सब  करते  है  यारो  वो  तुम  हम  क्यू  करे,
                 यु  प्रोजेक्ट  करते  करते  काहे  को  हम  मरे,
                 खान  सर  से  अब्दुल  सर  से भला  हम  क्यू  डरे
                यहा  के  हम  सिंकंदर  चाहे  तो  रख  ले 
                सबको  अपनी  जेब  के अंदर
                अरे  हम  से  पंगा  मत  ले  मेरी  जान …

सगळी  गाणी  वाचून  [गाऊन] झाल्यानंतर  तुम्हाला  कळलंच असेल  कि  आमचं“BCA Department” ची  शान  काही  औरच  आहे.[नक्कीच  तुम्हाला  पण  तुमच्या  कॉलेजचे दिवस  आठवले  असतीलच] आमचे  सगळे  प्राध्यापक  जरी  मस्ती  करत  असले, तरी  प्रत्येक  जण तितक्याच  कडक  शिस्तीचे  होते(आहेत). त्यांनी  दिलेल्या  प्रत्येक  शिकवणीमुळे आणि  चुका  झाल्यानंतर  तितक्याच  प्रेमळपणे आणि कठोरपणे ओरडल्यामुळेच आम्ही घडलो.

आमच्या  BCA च्या  सर्व  प्राध्यापकांना  हेच  सांगयचं आहे. आम्ही  पहिले  किंवा  शेवटचे  BCA Department [Degree मिळवून] मधून  बाहेर  निघणारे  नाहीत . आमच्या  आधी  चांगल्या  विद्यार्थिनी घडल्या   आणि  आमच्या  नंतर  हि  छान  विद्यार्थिनी  घडणार  आहेत [घडवत आहात]. त्यासाठी  आमच्या(माझ्या) ह्या  "BCA Department"  ला उदंड  आयुष्य लाभो.

अशा  ह्या  आमच्या  सर्व  अदाकार, कलाकार  तसेच  आमच्यावर  जीवापाड  प्रेम  करणाऱ्या  BCA च्या  सर्व  प्राध्यापकांना खूप  खूप  धन्यवाद  देऊन , शेवटी  अन्नू  मल्लिक ने  गायलेलं हे  गाण त्यांच्यासाठीच.

             कसम ये  ली  हमने ,
             कसम  न  तोडेंगे,
             we love you all of you
             तुम्हे  सतायेंगे
             जा  कसम  जाने  जा
             हम  को  तुम  से  प्यार
             we love you all of you
             तुम्हे  सतायेंगे …

ह्यांच्यामुळे आमच्या  वर्गातही  विविधतेत  एकता  होती. त्यामुळे  BCA तल्या माझ्या  प्रत्येक वर्गमैत्रीणीना सुद्धा खूप  खूप  धन्यवाद !!!

Three cheers for (Our) BCA Department … hip hip hurray… !!!

----
विनया ज. शिर्सेकर.

पुढच्या जन्मात ….

तसा माझा  पुनर्जन्मावर अजिबात  विश्वास  नाही. पण  एकदा अशीच विचार  करत  बसले असताना मला  काहीस सुचलेलं…  

पुढच्या  जन्मात  मला  आभाळ  ह्वायचं.
कारण  मला वरून  सगळ  जग  पाहाचय !!

पुढच्या  जन्मात  मला  अथांग  समुद्र ह्वायचं
कारण  मला  समुद्रातल्या  चिमुकल्या  माशांची  खेळायचं !!

पुढच्या  जन्मात  मला  सूर्य ह्वायचं
सकाळी  उजाडून  संध्याकाळी  गुडूप ह्वायचं !!

पुढच्या  जन्मात  मला  पाऊस ह्वायचं
मस्त  पैकी  गरजायचं आणि  बरसायचं !!

पुढच्या  जन्मात  मला  वारा   ह्वायचं
कारण  मला  सैरभैर  इथे  तिथे  पळायचं !!

पुढच्या  जन्मात  मला  सूर , ताल , लय ह्वायचं
कारण  मला  छान  अशी   संगीत  मैफल  ह्वायचं !! 

पुढच्या  जन्मात  मला  असंच काहीतरी  भन्नाट ह्वायचं
पण  मनुष्य म्हणून  परत  जन्माला  नाही  यायचं ….पण  मनुष्य म्हणून  परत  जन्माला  नाही  यायचं ….




-----
विनया ज. शिर्सेकर

थोर होते ते, त्यांना इतिहास जमा करू नका!

इ. स. ३ जानेवारी, १८३१ ला सावित्रीबाई यांचा जन्मदिवस. त्या दिवसाला स्त्री मुक्तिदिन म्हणून  ओळखलं  जात. १ जानेवारी, १८४८ साली सावित्रीबाई आणि महात्मा फुले यांनी भारतात महिलांसाठी पहिली शाळा सुरु केली.

अहो घाबरू नका, मी मूल्य शिक्षणाचा तास घेत नाही. माझ्या काही मैत्रिणी आणि इतर बरेच जण विसरभोळे झाले आहेत. त्यांना ह्या थोरांची आठवण करून द्यावीशी वाटली इतकच.

सावित्रीबाईचे आभार मानावे तितके थोडेच.त्यांच्या बद्दल लिहावास वाटल त्याला दोन कारणे आहेत.

पहिल  कारण  म्हणजे दोन वर्षापूर्वीची गोष्ट(MCA च्या दुसऱ्या वर्षी). आमच्या महाविद्यालयाच्या कार्यालयात मी आणि माझी एक वर्गमैत्रीण काही कामा निम्मत गेलो होतो. (आजही सरकारी आणि काही   निमसरकारी कार्यालयात भिंतीवरती तुम्हाला लोकमान्य टिळक, छत्रपती शिवाजी महाराज, महात्मा ज्योतिबा फुले, महात्मा गांधी आणि इतर काही थोर मंडळींचे छायाचित्र टांगलेली दिसतील) तसच काहीस चित्र आमच्या महाविद्यालयाच्या कार्यालयाच (त्यात सावित्रीबाई याचं हि छायचित्र). आमच्या कामाला थोडा उशीर होणार होता, त्यामुळे तिथे थांबण भाग होत. मग टंगळ मंगळ करत ते कार्यालय निरखत होतो. त्यावर ती (माझी वर्गमैत्रीण) सावित्रीबाईच्या छायाचित्राकडे इशारा करत मला विचारते."ह्या कोण ?". सुरवातीला मला वाटल चेष्टा करत असेल. चपापून मी एक दोन प्रश्न विचारल्यावर कळल, तिला  खरच माहिती नव्हती. आता ह्यावर तिला मी काय सांगाव हे खरच कळत नव्हत. थोडक्यातच तिला म्हटलं "ह्यांच्या मुळे आज आपण इथे आहोत." वर्गमैत्रीण असल्यामुळे फारस झापल नाही (नाहीतर पूर्ण इतिहासाचा तास घेण्याची माझी तयारी होती.) वाटल नक्कीच तिला इतिहास नीट शिकवलं नसेल किंवा तिला इतिहासात रस नसेल.

दुसर कारण म्हणजे हल्लीचच अगदी ताज उदाहरण आहे. आमच्या परिसरातील एका शाळेत चक्क आठवड्यानंतर म्हणजे १० जानेवारीला सावित्रीबाईची जयंती साजरी केली. कारण काय तर ३ जानेवारीला ते विसरले. असे कसे काय विसरू शकतात हे लोक? शाळेतल्या शिक्षकांना जर सावित्रीबाई कोण, कुठल्या हे माहिती नसेल किंवा ह्याचा विसर पडला असेल, तर येणाऱ्या पिढीला विसर पडण साहजिकच आहे. (उशिरा का होईना त्यांना आठवण झाली म्हणून त्यांचे आभार)

आजच्या मुलींचे (Role model) आदर्श म्हणजे आजच्या सिने नट्या. जमानाच तसा आहे, जे दिसत तेच विकत. पण थोडा विचार केलात कि जाणवेल इतिहासात त्या वेळेला सावित्रीबाईनी महात्मा ज्योतिबांच्या सांगण्यावरून धाडस केल नसत, तर आजच्या ह्या सिने नट्या तुमच्यासाठी आदर्श ठरल्या असत्या का? किंवा तुम्ही/मी असे छान शिकून आत्मविश्वासने मोठमोठ्या (so called MNC) कार्यालयात किंवा अजून इतर क्षेत्रात  असे नाव कमवू शकलो असतो का? बघा जरा विचार करून आणि उत्तर शोधा. 

खंत वाटते, तुम्हा आम्हा सर्वाना ह्याचा विसर पडत चालला आहे. येणाऱ्या पिढीला ह्या गोष्टीच काही कौतुक उरणार नाही. नेहमीच त्यांची आठवण काढा अस माझ म्हणण नाही. पण छायाचित्र  पाहून विचारू तरी नका हे कोण म्हणून? माझ फक्त एकच म्हणण आहे, सावित्रीबाई आणि त्यांच्या सारखेच इतर अनेक थोर मंडळींचा जरी इतिहास असला, तरी त्यांना इतिहास जमा करू नका.

ता.क. 

सावित्रीबाई बद्दल अजून माहिती मिळवण्यासाठी नमूद केलेली पुस्तक वाचा(वेळ असेल तर). नाहीतर आता काय गुगल महाराज आहेतच.

१. "साध्वी  सावित्रीबाई  फुले" – फुलवंत  झोडगे, चिनार पब्लिकेशन , पुणे 

२. "त्या  होत्या  म्हणून" – डॉ. विजया  वाड, अनुश्री पब्लिकेशन

----

विनया ज. शिर्सेकर.  

वैचारिक शब्दांशी पकडापकडी...

वाह, किती छान सुचलंय! 

पण छे आता माझ्याकडे लेखणी, कागद काहीच नाही. जेव्हा कधी लिहायचं ठरवते तर त्याच वेळेस सगळे विचार थांबलेले असतात. मग माझ्या समोर असतो तो फक्त असंख्य शब्दांचा पसारा. अशा ह्या  विखुरलेल्या शब्द संग्रहात कुठले शब्द वेचावे आणि कशापासून त्याच छान अस वाक्य बनवावं, ह्याच प्रयत्नांत असते. नेमक त्याच वेळेला सगळे शब्द माझ्यासमोर घेर धरून नाचायला लागतात. वेडावून खूप दूर पळून जातात. खरतर भांडावून सोडतात. अशी माझी आणि शब्दांची पकडा पकडी नेहमीच चालू असते. बऱ्याचदा धरपकडीचा खेळ मस्त जमून येतो. दमछाक होते आणि तितकीच मज्जा हि येते.

वाटत कि का कोणी अजून अस यंत्र बनवलं नाही, जेणेकरून डोक्यातल्या आणि मनातल्या विचारांची नोंद ठेवली जाईल. मग नोंद झालेले विचार सहजपणे वहीवर उतरतील.(हे मलाच नाही तर बऱ्याच जणांना वाटत असत)

मला तरी असल यंत्र अजून ठाऊक नाही. तुम्हा कोणाला माहिती असेल तर मला नक्की सांगा!!!

----
विनया ज. शिर्सेकर